تأکید بر آن است تا مقالههایی در اولویت انتشار قرار گیرد که در گسترش تفکر انتقادی در دو زمینه نظریه ادبی و نقد عملی کارآمد باشد؛ زمینههای تفکر نظری و تأملات تئوریک را در پژوهشهای ادبی فارسی تدارک بیند؛ راهی برای کاربست نظریهها و روشهای نقد در ادبیات وطنی بگشاید؛ خوانندگان را به شناخت قابلیتهای نظریهپردازی در ادبیات وطنی رهنمون گردد، و میان نظریههای جهانی نقد ادبی و ادبیات فارسی پیوندی بر قرار کند.
2- مقاله مروری که در نقد ادبی نوشته می شود چگونه است؟
مقاله مروری در یک موضوع به نقد و ارزیابی و تحلیل نوشتههایی میپردازد که قبلاً منتشر شده است. نویسنده این نوع مقاله با مقولهبندی و نقد و ارزیابی نوشتههای پیشین، روند پژوهش را در میان نوشتههای مرتبط با یک موضوع، بررسی و مشخص میکند. هدف از این نوع مقاله، علاوه بر اطلاعرسانی، ارزیابی و تفسیر موضوع نیز هست. مقاله مروری را کسی مینویسد که بر موضوع مورد بحث اشراف کامل دارد. معمولاً سردبیران نشریات علمی، موضوع را انتخاب میکنند و به یک نویسنده سرشناس و توانا سفارش میدهند. مراحل نگارش، سرفصلها و ارجاعات مقاله مروری شبیه به مقاله پژوهشی است. در چنین مقالههایی نویسنده:
- موضوع پژوهش را تعریف و تبیین میکند و دلیل انتخاب آن و حدود مطالعه و بررسیها را مشخص مینماید.
- تمام منابع موجود را بررسی و ارزیابی میکند و با خلاصه کردن پژوهشهای پیشین سیر پیشرفت تحقیقات درباره موضوع را نشان میدهد.
- شباهتها، مشترکات، تفاوتها و کاستیهای پژوهشهای مرتبط با موضوع را بیان میکند و پژوهشهای اصیل و ارزنده و منابع معتبر را معرفی میکند.
- مراحل بعدی حل مسأله را پیشنهاد میکند.
- نویسنده باید به ندرت از نقلِ قولها استفاده کند؛ زیرا نقلِ قول زیاد اعتبار نظریات نویسنده را از بین میبرد.
3- آیا نقد مقالات هم جایی برای طرح دارد؟
انتشار اندیشهها، روشها و نظریههای نوین و ابتکاری در قالب مقاله، بسیار آسانتر، سریعتر و روشمندتر از کتاب است. از این روست که نظامهای دانشگاهی، مقاله را به منزله یک «واحد اندیشه» به شمار میآورند و ساختار، اصول و شیوههای خاصی برای آن تدوین میکنند و برای نوشتن آن مهارتهای ویژهای را تعلیم میدهند. اکنون که مقاله پژوهشی به ژانر خاص پژوهش دانشگاهی بدل شده، ضرورت است که همچون کتاب درکانون نگاه انتقادی قرار گیرد و پابهپای گسترش روز افزون این گونۀ نوشتاری در مطالعات ادبی، زمینه برای نقد و ارزیابی آن نیز فراهم آید.
فصلنامه نقد ادبی بر آن است تا برای تحقق این نظر، زمینهای برای نشر دیدگاههای نقادانه نویسندگان و خوانندگان محترم در باره مقالههای نقد ادبی منتشره در مجلههای ادبی دانشگاهی فراهم سازد. به همین منظور از منتقدان و پژوهشگران علاقهمند دعوت میکند یادداشتهای انتقادی بر مقالات را در حجم 150 تا 1500 واژه با رویکردهای ذیل ارسال نمایند:
الف) نقد و ارزیابی دیدگاهها و چارچوبهای نظری مقاله
ب) ارزیابی روش و شیوه استدلال نویسنده
ج) سنجش و ارزیابی میزان کارآمدی و انطباقپذیری نظریه در نقد متون
د) ارزیابی اصالت منابع و ارزش آنها برای مقاله مورد نظر
ه) ارزیابی ادبیات تحقیق: نوع نگرش نویسنده به پیشینه موضوع مقاله
و) نقد و بررسی کاربرد اصطلاحات و برابرنهادهای فارسی اصطلاحات ادبی در ترجمه از زبانهای دیگر
گفتنی است یادداشت انتقادی باید مستند و مبتنی بر اصول علمی و دانشگاهی باشد.